سال بد ، سال باد ، سال اشک ، سال شک .

سال روزهای دراز و استقامت های کم ، سالی که غرور گدايی کرد.

سال پست ، سال درد ، سال عزا .

زندگی دام نيست ، عشق دام نيست .

من عشق ام را در سال بد يافتم ، که می گويد : مأيوس نباش ؟

من اميدم را در يأس يافتم ، مهتابم را در شب ،

عشق ام را در سال بد يافتم و هنگامی که داشتم خاکستر می شدم ، گر گرفتم.

زندگی با من کينه داشت ، من به زندگی لبخند زدم ،

من بر خاک خفتم ، چرا که زندگی سياهی نيست ، چرا که خاک خوب است.

من بد بودم اما بدی نبودم ، از بدی گريختم و دنيا مرا نفرين کرد

و سال بد در رسيد.

و من ستاره ام را يافتم ،‌ من خوبی را يافتم

به خوبی رسيدم و شکوفه کردم.

تو خوبی ، و اين همه اعتراف هاست.

من راست گفته ام و گريسته ام و اين بار راست می گويم تا بخندم

زيرا آخرين اشک من نخستين لبخندم بود.

 

/ 5 نظر / 7 بازدید
سایه

عشق زندگی است و زندگی دام است.

سلام آشنایی

ای ول خاله مینو با وبلاگ عشقی پشقیش ای وووووووووول

مهتاب

نوشته خیلی قشنگی بود دوست خوب.موفق باشی.

zhila

خيلی خيلی قشنگ و دوست داشتنيه. متنای مينو مثل خودش عاليه.

مبارز

مينو جان قشنگ نوشتی ولی عزيز تازه اول راهي بدون كه هميشه براي شروع وقت هست حالا اينو از داداشت داشته باش <من به عشقه منتظر بودن همه صبرو قرارم رفت....... بهارم رفت ...عشقم مرد ..... يارم رفت......